เป็นชื่อบ้านที่หลวงอนุภาษภูเก็ตการ(นายจิ้นหงวน หงษ์หยก)ผู้ก่อตั้งบริษัท อนุภาษและ บุตร จำกัด ให้สร้างขึ้นเมื่อปี  พ.ศ. 2473 ออกแบบโดยขุนพิศาลสารกรรม  ใช้เวลา ก่อสร้างประมาณ 3 ปี การที่บ้านหลังนี้ถูกเรียกว่า"อั้งหม้อเหลา" ซึ่งแปลว่า  "ตึกฝรั่ง" เพราะตัีวบ้านเป็นอาคารยุโรปผสมจีนซึ่งแตกต่างจากบ้านห้องแถวอันเป็นที่นิยมในสมัยนั้น   มีบางกลุ่มได้เรียกตึกลักษณะเช่นนี้ในภูเก็ตว่า  "ชิโนโปรตุกีส"  เพราะเป็นแบบยุโรปผสม จีนบางก็ให้ความเห็นว่า สิ่งก่อสร้างเช่นนี้ไม่น่าจะมีหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เพราะวัฒนธรรมดัง กล่าวมีมาช้านาน ควรจะเป็นแบบ"โคโลเนี่ยวสไตล์" มากกว่าอันเนื่องมาจากได้รับอิทธิพล มาจากชาวยุโรปที่เข้ามาค้าขายในรุ่นหลังๆ ซึ่งจะเห็นได้จากเพื่อนบ้านใกล้เคียงคือ ในเมือง ปีนังประเทศมาเลเซีย และประเทศสิงคโปร์ บ้านหลังนี้ปลูกอยู่บนเนี้อที่ 5 ไร่ ตัวบ้านใช้เนื้อที่ 3/4 ไร่ มีห้องต่างๆ ดังนี้ ห้องนอน สำหรับรับรองแขก 1 ห้อง และห้องนอนสำหรับผู้พักอาศัย 5 ห้อง ห้องทำงาน,ห้องพระ, ห้องรับรองแขกใหญ่ 1 ส่วน และเล็ก 1 ส่วน ห้องอาหารสำหรับ 18 ที่ ห้องนั่งเล่นหรือ ห้องเอนกประสงค์ ซึ่งเป็นห้องโถงใหญ่  ห้องซักผ้า และห้องอื่น ๆ อีก เฟอร์นิเจอร์เกือบ ทุกชิ้นสั่งทำจากกรุงเทพฯ ปัจจุบันยังคงใช้อยู่ กระเบื้องปูพื้นโมเสค และกระเบื้องปูหลังคา สั่งจากอังกฤษเพราะคุณภาพดีมากทำให้สีคงสภาพเดิมถึงแม้จะผ่านจากการถูกน้ำท่วม และ หน้าฝนปีแล้วปีเล่า นอกจากนั้นพัดลม,โคมไฟ,ปลั๊กไฟ ยังคงใช้การได้เป็นอย่างดี   คุณบุญศรี หงษ์หยก สมรสกับบุตรชายคนโตของหลวงอนุภาษภูเก็ตการ ชื่อคุณวิรัช หงษ์ หยก ปัจจุบันได้ถึงแก่กรรมแล้ว  คุณบุญศรี หงษ์หยก รับมรดกบ้านหลังนี้มา แต่ยังคงยึด ถือเจตนาเดิมของหลวงอนุภาษภูเก็ตการที่อยากให้บ้านนี้เป็นที่รวมของ ลูกๆหลานๆตระกูล "หงษ์หยก" ดังนั้นทุกปีพี่น้องที่อยู่ที่อื่น จะกลับมาพักที่บ้านนี้ เพื่อมาทำพิธีไหว้บรรพบุรุษ (เช้งเม้ง)ที่สุสานนอกจากนั้นหากพี่น้องคนใด  หรือบริษัทมีแขกคนสำคัญมาเยือน    "อั้งหม้อเหลาของบ้านหงษ์หยก"  ก็จะเป็นที่รับรองเสมอและเป็นที่ทำพิธีสมรสแบบทางใต้ ้เรียกว่า"พิธียกน้ำชา หรือ พังเต" รวมทั้งส่งจ้าวบ่าวจ้าวสาวเข้าห้องหอและเจตนารมณ์ดัง กล่าวจะคงเป็นเช่นนี้ตลอดไป  อีกทั้งได้พยายามรักษาสภาพตึกหลังนี้ให้คงเหมือนเดิมแรก สร้าง  จึงได้รับพระราชทานกิตติบัตร   จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ   สยามบรม ราชกุมารี  เนื่องในงานนิทรรศการ "สถานปนิค 30"  ในปี พ.ศ. 2530 นอกจากนี้ยัง มีีีสถาบันต่าง ๆ ขอเข้าชมบ้านเพื่อเป็นการทัศนศึกษา ถ่ายทำภาพยนต์หรือถ่ายรูปลงนิตย สารอยู่เนืองๆ